Yelkenler Fora Sancak Alabanda!

Hep sıkıntı oldu benim için yazı başlangıçları. Onun dışında başlangıçlarda iyiyimdir. Daha doğrusu iyiydim. Artık kimseye bahşedebileceğim bir başlangıcım kalmadı. Yusuf hep söylerdi bana. "Keke, çok kapılıyorsun. Boşver, siktiret diye." Neden dinlemedim? Çünkü sevdiğim tüm kadınları Azrail bana zimmetledi. Hepsi bu dünyadan kaçıp kurtulmak istiyordu. Deli mıknatısıyım, bunun başka bir açıklaması olamaz. Odamdaki oyuncak ayıcığı sürekli bıçaklamam gibi değil. Bir açıklaması var, ama sadece bir açıklaması var.

    Sanırım benim yanlışım hepsine "ortaçağ hanı" güveni vermekti. Ortaçağ hanlarında, seyahat edenler aylardır atın üstündeki yorgunluklarından kurtulur. Yaralarını sarar ve çekip giderlerdi. Artık han değil, hancı değil. Koca yelkenli bir gemi olacağım. Gövdesi suntadan, direği meşe ağacından. Rüzgar nereye sürüklerse oraya gideceğim, direnmeyeceğim. Kaptanımız Temel Reis. Gemimize hoşgeldiniz demek isterdim fakat tek yolcu benim. O zaman yelkenler fora, sancak alabanda!